fuste deixando ls passos pula rue:
pisagadas ne ls caminos de l’alma
quien ls poderá negar se nun se béien?
quien ls dezirá andebles
se nun abánçan para adonde quieren?;

sentas-te a mirar l camino, sereno,
feliç por saberes que ye l tou
inda que nunca l puodas caminar:
ye la doble fuorça de l querer:
quedar inda quando podies ir;

nua ancruzelhada çcubriste
un azul antre nubres, luç
cumo manhana que s’albanta:
prendiu-te un nuolo l’alma:
tamien l silenço diç l mundo.

Advertisement